خلاف شرع بود به اين سبب بر عمر شاقّ آمد كه مرتكب خلاف شرع شدند ، نه آنكه به اين سبب شاقّ آمد كه آن موجب وصول ضررى به مغيره بود ! پس مدفوع است كه : اين تأويل را أقوال خود عمر ردّ مىكند كه بعد سماع شهادت هر واحد از سه شهود گفته . وهمچنين ردّ مىكند آن را گفتن عمر به خطاب مغيره : ( ما رأيتك إلاّ خفت أن أُرمى بحجارة من السماء ) . دوازدهم : آنكه بنابر اين تأويل وتوجيه ، عمر محتاج به تلقين شاهد نمىگرديد ، حال آنكه تلقين شاهد ثابت است كه ابن أبي الحديد به آن خود اعتراف كرده واز كلام قاضى القضات هم اعتراف به آن ظاهر است ، وروايات عديده بر آن دلالت دارد ، پس اين تلقين دلالت ظاهره دارد بر آنكه عمر شهادت اين سه شاهد را معتبر ومعتمد مىدانست تا كه محتاج شد به اينكه شاهد رابع را تلقين نمايد كه أو از اداى شهادت بر زناى مغيره باز آيد تا مغيره از حدّ زنا خلاص يابد . واگر شهادت اين سه شاهد - به سبب عدم حضور زياد - معتبر نزد عمر نبود ، بعد آنكه اين سه شاهد شهادت ‹ 689 › داده بودند ، اجراى حدّ بر ايشان مىكرد وشهادت زياد از أصل نمىشنيد تا كه محتاج به تلقين وتعليم أو مىگرديد كه باعث رسوايى وتفضيح أو تا ابد الدهر گرديد .